خوشحال ميشوم كه باز هم به من هم سر بزنيد

اي نامه اي كه ميروي سويش               از جانب من ببوس رويش

به چشمانت بیاموز

...........هر کس ارزش دیدن ندارد

اگر چشمان من دریاست توئی فانوس شبهایش

........................اگر حدفی زدم از عشق توئی مفهوم و معنایش

فرشته ی کوچیکی اومد زمین

زمستون بود و همه جا برف و یخ

بوران تند بود و سرمای سخت

فرشته ی کوچیک ما تنها بود

ولی بهار توی چشاش پیدا بود

دل رو به دریا زدش و رفت و رفت

کاشکی کمکش بکنه شانس و بخت

تا که رسید به یه قصر باشکوه

ساخته بودن اون رو بالای کوه

حاکم اون شهر پول و برده داشت

ولی هیچ کس رو جز خودش دوست نداشت

فرشته  خانم به قصره رسید

روشنی صبح فردا رو دید

ولی اگه میدونست که پادشاه

پر از نیرنگ بود و ظلم و گناه

میذاره اون کوچولو رو پشت در

تا که بشه توی سرما در به در

باز سرمای زمستون لج میکرد

راش رو به یه سوی دیگه کج میکرد

فرشته خانم وا کن چشماتو

بیرون بریز تو همه اون غم هاتو

تو کجا و دنیای سرما کجا؟!

بهتر نبود می موندی همون بالا؟

اینجا همه بورانه و برف و یخ

تو اومدی و کارخودتو کردی سخت

اگه پی بهار اومدی عزیز

ما یه عمر گشتیم،تو نگرد که نیست...

    "زندگی"

یک جام است

جامی که شرابش کهنه

هفت سال در آن

خود نمایی می کند

     "زندگی"

بازی پر پیچ و خم  شطرنج است

که تمامش خواب است

و عشق رویای آن

تو به من خندیدی

ونمی دانستی

من به چه دلهره

ازباغچه ی همسایه

سیب را

دزدیدم

باغبان

از پی من تند دوید

سیب را

دست تو دید

 غضب آلود

به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

وتو رفتی و هنوز

سال هاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو

تکرارکنان

می دهد آزارم

ومن اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا خانه ی ما

سیب نداشت...؟!

هرگز نخواستم که تو رو باکسی قسمت کنم

یا ازتو حتی باخودم یه لحظه صحبت بکنم

بگم فقط مال منی به تو محبت بکنم

آدمی درعالم خاکی نمی آید بدست

عالمی دگربباید ساختاز نوع آدمی

بادست هوس دریغ تا شد پشتم

در مظهرعشق واشد آخر مشتم

آن قدرهوس به مغزکامم کوبید

تادرشب کام عشق خود را کشتم

     او مظهر عشق بود و من مظهر ننگ

     وقتی که نشد دمش به آغوشم تنگ

     لرزید دلش شکست ونالید که آخ

     ای شیشه چه میکنی تو در بستر سنگ

یکی بود

یکی نبود

کاغذی بود عاشق

عاشق آتش

آما....

 آتش گرم بود

دل او از سنگ بود

اما کاغذ عاشق بود

عشق کاغذ گرم بود

آما .....

تا کاغذ عشق خود را بیان کرد

آتش عصبانی شد و کاغذ را سوزاند

و کاغذ با عشق آتش سوخت  

یکی بود

یکی نبود

زیر گنبد کبود

خونه داشتن دو جوون

خونه هاشون روبرو

مهر چشمون سیاه پسرک

توی قلب دخترک

نشسته بود

دخترک بی خبر از رنگ و ریاهاش

شده بود عاشق و شیوای نگاش

ولی حیف

میدونی؟

توی قلب پسرک

چیزی به جز حیله و نیرنگ و بلا وجود نداشت

اما حیف

که دخترک خبر نداشت...